تفسیر قرآن کریم و دانش‌های وابسته
.» سوره مبارکه عصر از سوره‌های مکی است که در قرون اولیه اسلامی، در میان مفسران بسیار بیشتر از قرون بعدی مورد توجه بوده است. آن‌ها چون در فضای نزول آیات تنفس می‌کردند، احتمالاً حقایقی را درمی‌یافتند که امروزه از دسترس فهم ما دور مانده است.
در این فرصت کوتاه، موضوعی را با عنوان «حکمرانی رسول خدا در حوزه عمومی بر اساس آیات قرآن کریم» مطرح می‌کنم. تلاش خواهم کرد در این ایام مبارک ماه رمضان ـ که ماه قرآن و کلام الهی است ـ نکته‌ای قرآنی را با شما در میان بگذارم
شب‌های عظیم ماه مبارک رمضان، آن هم دهه پایانی این ماه که به اعتکاف و دعا شناخته می‌شود، جلوه‌های برتر عبودیت را برای ما رقم می‌زند. خدای عالم را شاکر و سپاسگزاریم که توفیق درک این ماه، این شب‌ها، این روزها، این ساعات و ایام و لیالی را به همه ما مرحمت فرمود.
ایام مصیبت و عزای خاندان رسالت، رحلت پیامبر گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، شهادت امام مجتبی (علیه‌السلام) و این شب‌ها هم که شب شهادت ولی‌نعمت‌مان، امام رضا (علیه‌السلام) است را تسلیت عرض می‌کنم. امروز جایی عزیزی روی منبر می‌گفت بزرگان توصیه کرده‌اند این روزها فقط روضه بخوانید و حرف زدن بماند برای وقت‌های دیگر. منتها ظاهراً اشتباهی بنده را دعوت کرده‌اند! چون من اگر بخواهم به مبنای آن آقا عمل کنم، نهایتاً در حد یک‌سری حرف‌های طلبگی و بحث‌های این‌چنینی می‌توانم کوتاه تصدیع بدهم. پیشاپیش هم از همه اساتید و حضار محترم عذرخواهی می‌کنم و امیدوارم که خداوند متعال، سخن مفیدی را بر ذهن و زبانم جاری کند.
