بهترین راه برای تبلیغ دین

بهترين راه براي تبليغ دين

حجت الاسلام والمسلمین استاد سید جواد ورعی

⬅️ بدحجابي (و اخيرا بي‌حجابي) از اموري است که سالهاست نظام را با خود درگير کرده، و راههاي متعددي براي حل آن پيش گرفته شده، اما نه تنها معضل برطرف نشده بلکه کما و کيفا بر شدت آن افزوده شده است.
به گمان نويسنده حل اين معضل تنها يک راه دارد. توضيح آنکه، با روشن شدن افقهاي روشن پيروزي انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني با شعار استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي و برچيده شدن نظام استبدادي و سرسپرده بيگانگان، و تشکيل نظام سياسي جديد، زنان و دختران بي‌حجاب اين سرزمين گروه گروه با حجاب شده و از اين نماد استقبال کردند. براي با حجاب شدن بانوان نياز به اجبار و الزام قانوني نبود. کارآمدي مذهب و روحانيت در برچيدن نظام شاهنشاهي و جايگزيني نظام اسلامي متکي بر آراي ملت کافي بود تا دلهاي پاک دختران و زنان را به “استقبال از حجاب” وادارد، و پسران و مردان را براي دفاع از سرزمين و انقلاب به جبهه‌هاي نبرد و “استقبال از شهادت” گسيل دارد. نه تنها نياز به اجبار و الزام قانوني نبود، بلکه حتي نياز به کار فرهنگي هم نبود، زيرا عملکرد روحانيت و طيف مذهبي به تنهايي کافي بود. کارايي “عمل” به عنوان يک عامل مشوق به مراتب بيش از “حرف و سخن و تبليغ زباني” است.
به باور نويسنده اينک پس از گذشت بيش از چهار دهه از آن روزها، باز هم عاملي که مي‌تواند دختران و زنان را به حجاب، و پسران و مردان گريزان از نمادهاي ديني را به دين و مذهب فرابخواند، اثبات کارآمدي حکومت ديني است. اگر متوليان امر توانسته بودند کارآمدي حکومت ديني را در دنياي امروز در ابعاد گوناگون، به ويژه بعد اقتصادي و معيشتي نشان دهند، و جوان ايراني براساس فطرت پاک خويش، با چشم خود مي‌ديد در دنياي امروز با وجود مکاتب متعدد، حکومتي ديني براي او و جامعه اش، زندگي، رفاه، شغل، آزادي، حق مشارکت اجتماعي و سياسي، و آينده روشن به ارمغان آورده، از همه نمادهاي ديني از جمله حجاب استقبال مي‌کرد و اصلا نيازي به نيروي انتظامي و گشت ارشاد و حتي فعاليت فرهنگي ويژه‌اي در خصوص حجاب نبود. نشان دادن يک نظام سياسي ديني موفق در ابعاد گوناگون، و الگوي کارآمد، بهترين تبليغ براي دين و مذهب بود.
به باور نويسنده مهمترين دغدغه امام خميني در اواخر عمر شريف شان “کارآمدي حکومت ديني” بود، ولي افسوس که روحانيت و متوليان امور اين دغدغه را جدي نگرفتند، يا براي اثبات کارآمدي به کجراهه رفتند، و همين عامل دين گريزي طيف وسيعي از دختران و پسران اين سرزمين است.
در شرايط کنوني سخنراني و خطبه جمعه و کار فرهنگي، يا زبان تهديد و مانند آن کارايي ندارد، بي‌جهت نيروي خود را در اين عرصه‌ها نبايد صرف کرد.
بايد از نقطه‌اي که دچار انحراف شديم، باز گرديم و بر عناصري که مي‌تواند نظام را کارآمد گرداند، و مردم را به آينده اميدوار سازد، متمرکز شويم. عرصه را براي مشارکت همگان در عرصه‌هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي، و اقتصادي بگشاييم؛ از انحصارطلبي و حذف يکديگر دست برداريم؛ سياست تعامل با دنيا را در پيش گيريم، و در پي حل مشکلات داخلي برآييم، و….
اگر جمهوري اسلامي بتواند نظامي کارآمد و الگو در زمينه‌هاي مختلف بسازد و در مقابل ديدگان فرزندان اين سرزمين بگذارد، آن روز گروه گروه از دين، نمادهاي ديني و حکومت ديني استقبال خواهند کرد. “يدخلون في دين‌الله افواجا”. به اميد آن روز.