معرفی کتاب : خشم مقدس فاطمه (س) در هنگامه سقوط حقیقت و عدالت
مولف: آیة الله محمد سروش محلاتی
مؤلف گرامی در مقدمه بیان داشته است ، کتابی که اینک تقدیم خوانندگان گرامی می‌شود ، مجموعه‌ای از مباحث متنوع در باره بانوی بزرگوار اسلام و پاره تن رسول اکرم (ص) است که به شکل گفتار یا نوشتار در سال‌های گذشته ارائه کردم.
کتاب حاضر مجموعه سخنرانی ویاداشت های آیة الله محمد سروش محلاتی در مورد سیره سیاسی واجتماعی حضرت زهرا(س) است .در برخی از این مباحث، سیره اخلاقی آن حضرت تبیین شده است در دیگر مباحث، با شرح و بسط بیشتری به تحلیل ماجرای های پایانی زندگی حضرت پرداخته است تا نشان دهد که چرا و چگونه خشم و غضب مقدس می‌شود
فاطمه زهرا (س) باید در مقابل حوادثی که اتفاق افتاده است ، موضع‌گیری کند این اعتراض، حق حضرت و وظیفه و تکلیف او است؛ زیرا به او ظلم شده است وبر اساس عقل و قرآن کریم، باید مقاومت کند و تسلیم آن نشود «لایحب الله الجهر بالسوء من القول إلا من ظلم» نساء/۱۴۸ خداوند در هیچ موردی بدگویی را نمی‌پسندد؛ مگر آن جا که از ناحیة مظلوم باشد هرکس به او ظلم شده است، می‌تواند و باید فریاد بزند او نباید در برابر ظلم، تمکین کند و تسلیم شود؛ بنابراین، زمانی که به فاطمه زهرا (س) ظلم می‌شود، حضرت باید برای دفاع از خود در برابر ظلمی که به ایشان شده است ، موضع‌گیری کند. علاوه بر این منطق استدلالی دیگر نیز برای این کار حضرت زهرا (س) وجود دارد: اختلافاتی در جامعه اسلامی پیش‌آمده است و افرادی مدعی خلافت شده‌اند در نتیجه، امامت و خلافت امیر المومنین (ع) نادیده گرفته شده است آیا این حوادث نباید در تاریخ ثبت شود نباید برای آیندگان بیان شود که چه اتفاقی افتاده است؟ آیا مسلمان‌ها در قرن‌های بعد با این سؤال مواجه نمی‌شوند که وقتی خلافت را گرفتند چرا کسی اعتراض نکرد؟ این یک سؤال است که برای همه نسل‌ها از طرف مسلمان‌ها مطرح می‌شود که آیا در این حوادث جامعه اسلامی تمکین کرد؟ پس این اعتراض باید در تاریخ ثبت شود.
اولین‌بار اعتراض در تاریخ اسلام، اعتراض به شکل گسترده در سطح جامعه از حضرت زهرا (س) آغاز شد؛ زیرا در زمان پیامبر (ص) کسی به رفتار او اعتراضی نداشت، اگر هم چنین موردی اتفاق افتاد در مسائل جزئی و از سوی افراد که از نظر ایمان دچار مشکل بودند پیش می‌آمد، ولی حضرت زهرا با حضور در مسجد اعتراض علیه حاکمیت را علنی مطرح نمود با اینکه می‌توانست به اشکال مختلف اعتراض خود را بیان کند، مثلاً پیغام بدهد یا به خلیفه برود و به او اعتراض کند؛ اما انتخاب یک‌زمان که همه مهاجر و انصار در مسجد حضور دارند، حساب شده است. حضرت زهرا (س) زمانی را انتخاب کرد که هنوز یک هفته، بیشتر از وفات پیامبر (ص) نگذشته است جامعه تازه مصیبت فقدان پیغمبر (ص) را پشت سر گذاشته است و مردم دردمند و ناراحت هستند به‌طوری‌که در همان آغاز، وقتی فاطمه زهرا (س) شروع به صحبت می‌کند، صدای گریه و شیون از زن و مرد برمی‌خیزد و مسجد را فرامی‌گیرد. وهم چنین موقعیتی را انتخاب می‌کند که مهاجر و انصار حتی شخص خلیفه حضور دارند و برای اولین‌بار چنین موضوعی به این شکل گسترده اتفاق افتاد با وجود اعتراض و اظهار تظلم گسترده که حضرت زهرا (س) انجام داد حاکمیت از حقوق اولیه که دسترسی به عدالت است ایشان را محروم ساخت.
محرومیت فاطمه از دادرسی عادلانه یکی از ظلم‌های بود که درحق او روا داشتند، وقتی خلیفه با کسی نزاع دارد حق ندارد خودش منصب قضاوت و داوری قرار گرفته و به نفع خودش حکم صادر کند او در اینجا باید به یک داور مستقل تسلیم شود به این دلیل که قاعدة «حاکم باید حرف آخر را بزند» یک قاعده کلی نیست و به اختلاف شهروندان با یکدیگر اختصاص دارد و شامل مواردی که حاکم طرف دعوی بوده و از او شکایت شده نمی‌شود؛ ازاین‌رو دستگاه حاکمه حق نداشت علیه فاطمه (س) حکمی صادر کند؛ ولی انگار مصلحت اقتضا می‌کرد که اصول داوری عادلانه نادیده انگاشته شود.
دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. نخستین نفر باشید.
یادداشت، نقد یا دیدگاه خود را بنویسیدبدون ترک این صفحه، برداشت خود را با ما و دیگر خوانندگان در میان بگذارید.