الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلَّی‌اللهُ عَلَی نَبِیِّنَا وَ طَبِیبِ نُفُوسِنَا وَ حَبِیبِ إِلَهِ الْعَالَمِینَ أَبِی‌الْقَاسِمِ الْمُصْطَفَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ الْمُقَرَّبِینَ. توفیقی است که دقایقی مختصر در محضر شما سروران گرامی و اساتید ارجمند باشم. امید است آنچه بیان می‌شود، در این محفل نورانی که به مناسبت میلاد مسعود و با سعادت صدیقه‌ی کبری، حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) منعقد شده است، مرضیِ پروردگار متعال واقع گردد و ان‌شاءالله مورد استفاده‌ی عزیزان قرار گیرد. محور سخن بنده، آیات شریفه‌ای است که تلاوت شد؛ اما به عنوان مقدمه، نکته‌ای تفسیری را معروض می‌دارم.
۴ آبان ۱۴۰۵
جستوجوی گفتوگومحور
سلام! موضوع، نام استاد یا پرسش خود را بنویسید تا مطالب مرتبط را از آرشیو فهیم برایتان پیدا کنم.
