حقوق انسان در قرآن؛ حق حیات و معنای «فکأنما قتل الناس جمیعا» در تفاسیر (بخش ۲)
بسم الله الرحمن الرحیم بحث ما دربارهی حقوق انسان در قرآن بود و به یکی از این موارد ما اشاره کردیم که حق حیات بود. آیات مختلفی که در حرمت قتل چه قتل انسان نسبت به دیگران چه نسبت به خودش، چه نسبت به فرزندان و دیگران بود را مورد توجه قرار دادیم و گفتیم که در آیهی 32 سورهی مبارکهی مائده قرآن کریم تعبیر ویژهای دارد که این تعبیر جای تامل تفسیری دارد و البته به طور کلی میشود این گونه استفاده کرد که این آیهی شریفه مسالهی حق حیات را بسیار امر عظیم و بزرگی مطرح میکند و لذا گرفتن جان انسانها را بسیار عظیم معرفی میکند. در این آیهی شریفه که بعد از ذکر داستانهابیل و قابیل مطرح شده قرآن میفرماید (مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا وَلَقَدْ جَاء تْهُمْ رُسُلُنَا بِالبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم بَعْدَ ذَلِكَ فِي الأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ) یعنی بهخاطر آن قضیهای که درباره یهابیل و قابیل و…
